Statystyki odwiedzin  

Dzisiaj: 1
Wczoraj: 12
Poprzedni tydzień: 237
Poprzedni miesiąc: 473
Ogółem: 74969

Poland 79.7%Poland
United States 10.4%United States
Brazil 4.6%Brazil
Germany 2.9%Germany
Norway 0.8%Norway
   

My na Facebooku  

   

Pogoda w Szynwałdzie  

   
   
 
   

 

Okres od I wojny światowej do 1939 roku. Po wybuchu I wojny światowej 24 sierpnia 1914 roku członkiem Powiatowego Komitetu Narodowego był również ksiądz Aleksander Siemieński. Poczta w Szynwałdzie przed wkroczeniem wojsk Rosyjskich została ewakuowana, wojsko zajęło szkołę, którą zamieniło na stajnię dla koni a w domach kwaterowali żołnierze. Od listopada 1914 do maja 1915 roku tutejsze okolice były okupowane przez wojsko rosyjskie, które niemal w każdej miejscowości miało swoje kwatery. Rosjanie aresztowali księdza Siemieńskiego, przyczyną było informowanie ludzi o prawie wojennym, które mówiło o zabezpieczeniu własności prywatnej obywateli. Zaznajamiał mieszkańców o odezwach wojsk rosyjskich, które mówiły że cywilni mieszkańcy mogą spokojnie wracać do swoich domów i zajęć. Po ofensywie w maju 1915 roku wojska rosyjskie wycofały się daleko na wschód i powróciły wojska Austriackie, powołując do wojska kolejne roczniki rezerwistów. Na potrzeby wojska monarchii austriackiej wywożono między innymi różne surowce, zbierano metale kolorowe, wełnę. Dużo mężczyzn zostało zmobilizowanych do wojska i walczyli za monarchię austro – węgierską między innymi na froncie Włoskim i Serbskim. Stosunkowo nieduża grupa żołnierzy walczyła w Legionach Polskich, duża część nigdy nie wróciła do swoich rodzin. Na terenie Szynwałdu nie było bezpośrednich działań frontowych co nie spowodowało żadnych strat, a więc można było między innymi prowadzić prace przy budowie nowego kościoła. Po wycofaniu się Rosjan szkoła została wyremontowana i 1 października 1915 roku ponownie uczyły się w niej dzieci. Na skutek zagrożenia ze strony Bolszewickiej Rosji 17 czerwca 1920 roku ogłoszono w całym kraju mobilizację byłych podoficerów i szeregowców, żołnierze z Szynwałdu musieli się zgłosić 3 lipca 1920 roku w Komisji nr. II w Tarnowie. W Szynwałdzie za ojczyznę w latach 1914 -1918 i w 1920 roku oddało życie 52 mieszkańców. Na ich cześć w 1929 roku odsłonięto pamiątkową tablicę z nazwiskami poległych (fot.1).

Polegli za ojczyznę w latach 1914-1918 i w 1920 roku
1. Aksamit Jan
2. Barnaś Franciszek
3. Brudny Marcin
4. Czarnik Kazimierz
5. Dziurawiec Antoni
6. Dziurawiec Franciszek
7. Galus Jan
8. Galus Jan
9. Gawryś Tomasz
10. Iwan Jan
11. Iwan Antoni
12. Jop Tomasz
13. Jop Jan
14. Kantor Stanisław
15. Kantor Jan
16. Kantor Józef
17. Kantor Stanisław
18. Kantor Sylwester
19. Kantor Wojciech
20. Kapustka Stanisław
21. Karkowski Stanisław
22. Kusek Tomasz
23. Laska Tomasz
24. Litwin Tomasz
25. Mazur Józef
26. Mazur Stanisław
27. Madeja Wojciech
28. Maciejowski Józef
29. Mącior Ludwik
30. Micek Stanisław
31. Micek Tomasz
32. Niedźwiecki Stanisław
33. Plebanek Adam
34. Plebanek Filip
35. Plebanek Michał
36. Plebanek Szczepan
37. Prokop Jan
38. Smoleń Jan
39. Szczęch Ignacy
40. Stańczyk Kacper
41. Stańczyk Jan
42. Stańczyk Jan
43. Szadko Stanisław
44. Śrutek Józef
45. Stoniarski Maciej
46. Tokarz Jan
47. Tryba Jan
48. Zegar Jan
49. Zegar Jakub
50. Zegar Wojciech
51. Żywiec Józef
52. Żywiec Tomasz

Głównymi działaczami Stronnictwa Ludowego we wsi byli Józef Micek i Jan Antosz, wskutek zamachu majowego w 1926 roku znacząca część przeszła do Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem (BBWR) Aktywnymi działaczami w komitecie parafialnym BBWR był ksiądz prałat Aleksander Siemieński, Paweł Kusek, pan Smoleń i Walasek. W Szynwałdzie przewodniczącym Stronnictwa był Józef Jop, w okresie między wojennym był on we władzach powiatowych. W 1934 roku stronnictwo miało około 30 członków, nie było ono zbyt aktywne mimo częstych wizyt przywódcy ruchu ludowego Wincentego Witosa. W wyborach samorządowych w 1934 roku ludowcy zdobyli wszystkie 4 mandaty. W wyborach do Sejmu w Szynwałdzie wzięło tylko 10% uprawnionych do głosowania. Ludowcy z Szynwałdu uczestniczyli aktywnie w strajku rolnym w 1937 roku, tym którzy nie chcieli uczestniczyć w strajku, zostały wybite szyby w domach. Uroczystego poświęcenia sztandaru Stronnictwa Ludowego dokonał ksiądz Piotr Kyrcz 23 maja 1937 roku. Po uroczystej mszy świętej odbyła się manifestacja, w której uczestniczyło około 5 tysięcy osób. Po roku 1930 trwały prace wewnątrz kościoła, na wieży zamontowano zegar i cztery dzwony (fot.2), największy o wadze 650 kilogramów, dwa mniejsze o wadze 450 i 350 kilogramów i najmniejszy zabytkowy ze starego kościoła z 1563 roku. Ten najmniejszy później padł ofiarą niemieckiej rekwizycji w czasie okupacji, był on ufundowany przez parafian z Szynwałdu mieszkających w USA zrzeszonych w klubie Białego Orła. Duży dzwon miał ufundować książę Sanguszko i kazał napisać imię "Roman" a średni dzwonu przyrzekł ufundować dzierżawca folwarku pan Józef Ogórek. Obaj fundatorzy nie dotrzymali słowa i nie zapłacili za dzwony. Wikariusz ksiądz Kyrcz pisał tak w kronice parafialnej: "Tak to panowie ziemianie umieli nabrać parafian i cudzym kosztem zdobywać tytuły fundatorów". Kościół jest wybudowany w stylu neogotyckim, murowany z cegły i kamienia użytego do detali architektonicznych, trójnawowy.

Kościół parafialny w Szynwałdzie Wieża kościoła parafialnego

Uroczystej konsekracji kościoła dokonał 4 września 1936 roku ordynariusz tarnowski ksiądz biskup Franciszek Lisowski, w czasie wizytacji pasterskiej (fot. 1, 2 więcej zdjęć w Galerii). Starszy już ksiądz prałat Siemieński przygnieciony wiekiem i chorobą nie mógł brać, czynnego udziału w tych uroczystościach cieszył się jednak ogromnie. Że najważniejsze i najtrudniejsze dzieło jego życia rozpoczęte 26 lat temu zostało wykonane i uroczystym aktem konsekracji ukończone. Budowa nowego kościoła jest uważana za największe dzieło księdza proboszcza Siemieńskiego. Podczas wyborów w 1938 roku w Szynwałdzie panowały nastroje antyrządowe, chłopi mówili, że jak ludowcy nie idą głosować, to my również nie pójdziemy. Nie pomogły nawet namowy Józefa Niewiarowskiego dzierżawcy majątku i członka obwodowej komisji wyborczej.

Podczas wyborów niedaleko lokalu wyborczego były namalowane anty rządowe napisy: "Kto chce dalej głodować, niech idzie na sanację głosować" i "Precz z faszyzmem i komunizmem, niech żyje Polska Demokratyczna". Aby ułatwić naukę dzieciom ze Świniogóry utworzono tam drugą szkołę eksponowaną, pierwsza była u Sióstr Służebniczek. W roku 1926 Szkołę główną połączono ze szkołą w Ochronce Sióstr Służebniczek, tworząc szkołę powszechną a szkoła na Świniogórze stała się szkołą numer 2. W roku szkolnym 1930/1931 było 241 uczniów, a w szkole nr 2 na Świniogórze 108 uczniów. W 1934 roku z powodu braku miejsca w szkole dzieci uczyły się również w tak zwanej "dziadarni", był to dom dla ubogich. Szynwałd w tym okresie był wsią rozwojową, to właśnie za proboszczowania księdza Aleksandra Siemieńskiego miejscowość najlepiej rozwijała się gospodarczo i moralnie.

   

"Regionalny Portal Szynwałdu" Portal informacyjny Szynwałdu. Wszelkie prawa zastrzeżone © 2009 - 2018

Real time web analytics, Heat map tracking
© Szynwałd